bool(false)

Omgaan met borstkanker en positief blijven tijdens en na je diagnose – het verhaal van Pascal

 

De diagnose borstkanker zet je wereld plots op z’n kop. Op De Dag Waarop kun je verhalen lezen van andere vrouwen over de hele wereld die hetzelfde meegemaakt hebben als jij. Het delen van deze verhalen is een van de krachtigste manieren waarop vrouwen elkaar kunnen helpen, omdat we steun vinden bij elkaar en leren van elkaars ervaringen.

 

Hieronder lees je het verhaal van Pascal, zij vertelt hoe zij is omgegaan met haar diagnose borstkanker en gelooft in de kracht van positief denken.

 

De dag van de diagnose

Pascal krijgt de diagnose borstkanker in 2015, op dat moment is ze 47 jaar. “Eigenlijk wist ik het zelf al. Ik voelde al een hele tijd een verdikking in mijn borst. Mijn huisarts dacht dat het niets was, maar er werd toch een mammografie gemaakt. Hierop was niets te zien.” Pascal was er niet gerust in en vroeg om een echo. Het bleek inderdaad borstkanker te zijn met verdachte klieren in de oksel. “Je leven staat stil en het eerste wat ik dacht, was: ‘Ik ga dood. En ik ben nog zo jong.’ Gelukkig zijn mijn man en ik positief ingesteld en dachten we, hop: de schouders eronder.”

 

Voor haar diagnose werkte Pascal al 28 jaar als doktersassistente in een gezondheidscentrum en daar wou ze liefst van al mee blijven doorgaan. “Ik heb meteen open kaart gespeeld op het werk en je merkt dat mensen niet altijd goed weten hoe ze daarmee om moeten gaan of hoe ze moeten reageren. Ik ben echter een open boek en ik geloof dat dit helpt om taboes te doorbreken. Ook aan onze vrienden hebben we het meteen verteld.”

 

Positief blijven, ook na uitzaaiingen

Pascal heeft een heel traject van behandelingen doorstaan. Eerst chemotherapie, dan een dubbele mastectomie, bestralingen, hormoontherapie en het nemen van wetenschappelijke medicijnen in studieverband. “Van de eerste chemo’s was ik niet echt ziek, gelukkig. Pas bij de vierde chemobeurt kreeg ik koorts en ben ik moeten stoppen met werken. Van de operatie was ik niet bang, maar ik was wel benieuwd hoe ik er zou uitzien zonder borsten. Na de operatie ben ik alleen naar de badkamer gegaan en ben ik in de spiegel gaan kijken. Ik kon toen en kan nog steeds in de spiegel kijken en trots zijn op mezelf. Ook mijn man heeft er geen problemen mee.”

 

Na alle behandelingen is Pascal terug aan het werk gegaan. Tot ze in december 2016 een knobbel voelt in haar hals. “Alle alarmbellen gingen rinkelen. En jawel hoor, het waren uitzaaiingen.”

 

Pascal blijkt uitzaaiingen te hebben in haar lymfeklieren en botten. Ze gaat op zoek naar een second opinion. “Je moet een goed gevoel hebben bij je arts en hem niet gewoon blindelings vertrouwen. Als je gevoel zegt dat je iets anders wil, zeg dit dan. Bespreek het. Je kunt altijd een second opinion aanvragen. Gewoon doen. In mijn ziekenhuis zeiden ze bij de eerste uitzaaiingen dat mijn enige optie palliatief behandelen was, ik zou niet meer beter worden. Ik ben naar een ander ziekenhuis gegaan en daar zeiden ze: ‘We gaan dit radicaal aanpakken en we gaan voor genezing!’ Dus luister naar je gevoel, want het is altijd de moeite waard!”

 

Pascal krijgt opnieuw bestralingen en het nieuws dat alle uitzaaiingen weg waren. Dat blijft ook twee jaar zo. In december 2018, tijdens een controle, zien de artsen echter opnieuw iets in haar hals. “Ik heb nu uitzaaiingen in mijn lymfeklieren, in mijn hals en in mijn rug. Hiervoor krijg ik antihormooninjecties.” Maar Pascal’s positiviteit blijft een rode draad in heel haar verhaal. “Ik voel me nog steeds goed. Ik werk sinds mijn eerste uitzaaiingen niet meer, maar ik doe veel vrijwilligerswerk en ben nog heel actief. Ik ren nog steeds mijn 5 kilometer. En ik geniet van het leven.”

 

Levensmotto voor, tijdens en na borstkanker

Pascal gelooft in de kracht van positiviteit en bezig blijven. “Gedurende alle behandelingen ben ik actief gebleven, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik eet gezond, ik sport, ik wandel. Ik ben en ik blijf positief, dat is mijn levensmotto.” Wanneer ze voor de tweede keer te horen krijgt dat ze uitzaaiingen heeft, besluit ze iets positiefs te doen met haar ervaringen. Ze richt een zelfhulpgroep op voor vrouwen met borstkanker. “Ik raad het iedereen aan. We zien elkaar één keer per maand en je merkt dat het ons allemaal deugd doet. Wanneer je met lotgenoten praat, heb je aan een half woord genoeg. Ze begrijpen je. En het is niet altijd verdriet. We lachen wat af!”

 

Pascal deelt graag haar tips en advies voor andere vrouwen met borstkanker. Tien dingen om te onthouden wanneer je het moeilijk hebt om positief te blijven:

 

Pascal weet dat ze niet meer beter wordt. “Maar net als een voedingsmiddel zijn houdbaarheidsdatum kan overschrijden en nog steeds goed kan zijn, kan ook ik nog heel lang meegaan. We leven nu. En wat morgen brengt, dat weet niemand! Ik doe nog steeds alles, ik voel me goed en zeker niet beperkt. Mijn glas is altijd halfvol. Positiviteit brengt je heel ver.”

 

Haar ervaringen met borstkanker wil ze ombuigen naar iets positiefs. “Natuurlijk is mijn leven helemaal veranderd. Van een druk werkende vrouw naar een druk niet-werkende vrouw. Maar ik heb genoeg om handen en ik doe eigenlijk alles wat ik wil. Er zijn zoveel leuke vrijwilligersbanen waar je je voldoening uit kunt halen. Ik werk als vrijwilliger bij dementerende bejaarden in dagopvang en ik ben simulatiepatiënt bij de opleiding doktersassistente, zo kan ik aan de toekomstige assistentes nog wat meegeven. Zo’n zaken geven voldoening aan je leven. En zo zie je dat er altijd wel weer iets op je pad komt.”

 

Pascal deelt haar ervaringen op haar blog: https://www.kanker.nl/ervaringen-van-anderen/blogs/ik-en-mijn-reis-met-borstkanker

 

De Dag Waarop is een website vol informatie en persoonlijke verhalen van borstkankerpatiënten, om vrouwen te ondersteunen bij elke stap van hun borstkanker. Van de eerste diagnose en behandelingen, tot herstel en daarna. Lees je graag nog meer persoonlijke verhalen? Hier vind je het verhaal van Christine.